Foto: Liwwadders
Boekenpassage De Rode Loper, 18 april
Ik word oud, denk ik als ik de Rode Loper binnenstap. Gisteren is er een etentje geweest voor iedereen die zich voor de Boekenpassage inzet. Daardoor is mijn hoofd deze ochtend nog niet helemaal helder. Ik zie nog een batterij wijnglazen staan van het indrinken voor we naar het restaurant gingen. Die moeten zo meteen nog gepoetst worden. Maar voorlopig laat ik ze nog even staan. We hadden geen bier meer in de Toeter moeten drinken, denk ik. Dan was ik nu wat minder duf geweest. Ietwat moeizaam zet ik de spullen die op de stoep moeten staan buiten en trek de rode loper het trottoir op. Eerst koffie.
Maar al na vijf minuten staat er een stel te ginnegappen voor de kast met filosofie en psychologie. Ze kopen het boek van David Deida, ‘De kracht van echte mannen’. Is het zo erg dat jullie hier al zin in hebben op een zaterdagochtend, zeg ik. David Deida wijst de man naar een daadkrachtig en vrij leven. En hij beweert dat de seksuele gelijkheid de oorzaak is van het ontbreken van geluk in veel relaties. Als antwoord trekt de vrouw van het stel een boek uit de kast met de titel ‘Waarom mannen niet luisteren en vrouwen niet kunne kaartlezen’. Ik kan dat wel, zegt ze. Dan heb ik nog een leuk boekje voor jou, zeg ik tegen haar man. En ik laat hem het boek zien waar ik deze week zelf in ben begonnen te lezen: ‘Vrouwen die lezen zijn gevaarlijk’. Als ze afrekenen belooft de vrouw me dat ze het boek niet gaat lezen. Ondertussen is wel mijn koffie koud geworden en het duffe gevoel in mijn hoofd is er nog steeds.
Gelukkig komen er daarna een paar klanten die me mijn koffie gewoon laten opdrinken en niet meer van me vragen dan dat ik het te betalen bedrag op het pinapparaat invul. Als gevolg daarvan begint het duffe gevoel in mijn hoofd ook wat te verdwijnen. Zeker als iemand dan ook nog ‘The complete poems’ van William Shakespeare koopt. Waarom weet ik niet, maar ik word altijd vrolijk als iemand iets van Shakespeare koopt. Misschien omdat dan de verleiding weg is om het zelf te gaan lezen. Want voor mij wordt Shakespeare, en dan ook nog in het Engels, een kwelling als ik dat ga lezen. Maar ik vind dat ik als beginnend boekverkoper het wel gelezen moet hebben. En als het verkocht is ben ik niet meer in de gelegenheid. Gelukkig. Het heeft waarschijnlijk iets te maken met mijn te grote ego.
Een jongen koopt het boek ‘Notes from the underground’, van Dostojevski. Lees je graag Engels, vraag ik. Alleen omdat jullie zo weinig boeken in het Italiaans hebben, antwoordt hij. Ik heb hier geen enkel boek in het Italiaans, zeg ik. Of ben je Italiaans? Nee dus, gewoon een Nederlander. De jongen die naast hem staat koopt ‘The death of Ivan Ilyich and Other stories’. Jij bent zeker ook geen Italiaan, vraag ik. Nee, ook Nederlander. Ik voel het duffe gevoel weer een beetje terugkomen.
Mijn laatste klant van vandaag is een mevrouw die een piepklein boekje koopt met algemene muziekleer. Het boekje ligt er al een poosje en ooit heb ik overwogen om het mee naar huis te nemen. Niet vanwege de inhoud maar omdat het zo’n mooi klein boekje is. Ze koopt ook het boek ‘Ik zou je het liefste in een doosje willen doen’. Nederlandse chanson- en cabaretteksten die door Jaques Klöters en Kick van der Veer verzameld zijn. Gelukkig heb ik dit al thuis in mijn kast staan, denk ik. Thuis pak ik het boek er nog even bij. Wie zong dit liedje ook al weer, denk ik. Pas als ik uren later in bed lig weet ik het: Donald Jones! Hij had een relatie met Adèle Bloemendaal. Vandaar dat ik het nog weet. Want dat wilde ik vroeger ook.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in boekenpassage De Rode Loper in de Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.
