Door Klaas Kasma
Foto: Liwwadders
Boekenpassage De Rode Loper, 18 juli
De boeken die gisteren buiten hebben gelegen op de tafeltjes moet ik zo meteen maar even schoonmaken, denk ik als ik de boel buiten zet. Dit keer is er geen Saharazand op gewaaid maar gewoon zand dat is achtergebleven na de herinrichting van de Sint Jacobsstraat. Ik had eigenlijk nog wel een feestelijke opening verwacht, maar die schijnt er niet te komen. Toen de straat enkele weken geleden opgebroken werd heb ik de feestelijke oranjekoek en koffie die door de wethouder aangeboden werd ook al gemist. Net als veel andere ondernemers uit de straat die niet op zo’n achterlijk vroeg uur aanwezig konden zijn trouwens. Maar de straat ligt er wel weer mooi bij.
Tot mijn eerste klant komt heb ik de tijd om de zomereditie van de Volkskrant bijlage te lezen. De vaste columnisten zijn allemaal op vakantie, denk ik. Ik kan de column van Thomas van Luyn in ieder geval niet vinden. Maar gelukkig is er dan een man die een platenatlas koopt. Hij is uit de jaren 60 gezien de foto’s die er instaan. Ik heb wel recentere atlassen, zeg ik. Maar de man is verzamelaar van atlassen, krijg ik te horen. Deze had hij nog niet.
Dit is een geweldig boek, zeg ik tegen het meisje dat het boek van Frans Pointl ‘De kip die over de soep vloog’ koopt. Het is een verhalenbundel over de kleine tragedies in het leven van de schrijver. Er staan meer boeken van hem, zeg ik tegen het meisje. Want als je deze uit hebt wil je vast meer boeken van hem lezen. Maar dit boek is eerst genoeg, zegt ze. Dan zie ik je volgende week wel voor die andere boeken, voorspel ik.
Heb je plannen in die richting, vraag ik een vrouw die het boek ‘Sterven is doodeenvoudig, iedereen kan het’ van René Gude, ooit Denker des Vaderlands, koopt. Ze zegt van niet. Dat is een pak van mijn hart, zeg ik. Anders had ik hier waarschijnlijk de hele verdere dag met gewetenswroeging gezeten omdat ik je dit boek heb verkocht.
Hebben jullie ook boeken over Indonesië, vraagt een mevrouw. Zou ze me het twee weken geleden hebben gevraagd, dan had ik gezegd ‘waarschijnlijk wel maar ik weet niet precies waar. Maar nu loop ik vol trots naar het tafeltje waar alle boeken over Ons Indië liggen. Vorige week heb ik op een rustig moment alle boeken over dit onderwerp bij elkaar gezocht omdat ik er flauw van was dat ik ze niet kon vinden. Even later komt ze bij mijn tafel om ‘Bandoeng-Bandung’ van F. Springer over een uitgerangeerde politicus die na jaren Indonesië bezoekt en doe alsof hij geen enkele binding meer heeft met het land tot hij op een gegeven moment Bandung verandert in Bandoeng waar hij is opgegroeid. Ook koopt ze ‘Het lied en de waarheid’ van Helga Ruebsamens dat grotendeels gebaseerd is op haar jeugd op Java. Toch goed dat ik die boeken bij elkaar gelegd heb, denk ik als de mevrouw de winkel uitloopt. Er moet meer structuur in de Boekenpassage komen! Maar als ik dan even om me heen kijk weet ik dat dat nooit gaat gebeuren. Want in de kast waar het briefje ’Filosofie’ opgeprikt is, duw ik ook de boeken over theologie, psychologie en eigenlijk alle onderwerpen die op ‘ie’ eindigen. Dat is toch ook een soort structuur, houd ik mezelf voor. En dan koopt een jongen die al een poosje voor de kast staat het boek ‘Een beetje filosofie hier kan geen kwaad’ van Hugo S. Verbrugh. Zie je wel, denk ik, dit werkt ook.
Als laatste verkoop ik drie dikke pillen van Geert Mak aan twee zussen van middelbare leeftijd die een weekendje Leeuwarden doen. Ik weet dat het zussen zijn omdat de ene zegt dat ze geld van haar zus moet lenen om de drie boek en te kunnen betalen. Maar die heeft ook niet genoeg geld bij zich. Ik laat snel het pinapparaat zien. Deze stad gaat wel mee met de tijd, zeg ik als de ene zus haar telefoon tegen het apparaat houdt.
Als ik de boeken van de buitentafels naar binnen haal merk ik dat er weer zand op zit. Morgen maar weer poetsen.
Klaas Kasma, beginnend boekverkoper in Boekenpassage de Rode Loper, Sint Jacobsstraat. Iedere dag geopend.
